Reisverslag
Anita,
24 juli 2010
Oeganda
, Mukono
25°
Dit is mijn laatste stukje. Morgen ga ik naar huis. Huis?
Voor langere tijd was Uganda, Mukono en mijn banda mijn thuis. En ik was verbaasd dat een thuishaven niet per se Alkmaar hoefde te zijn, maar ook gewoon een plek waar ik met mezelf alleen kon zijn. Ook in Afrika met niemand om mij heen en toch wel primitief.
Een Afrikaans spreekwoord zegt terecht:
Niet waar ik geboren ben is mijn thuis, maar daar waar het goed met me gaat.
Als je zo alleen hier zit, dan passeert er een hoop in je gedachten. Verleden, toekomst, oude en huidige liefde. Ik ben door diepe dalen gegaan, maar ik heb ook op hoge bergen gestaan. Sommige aspecten in mijn leven werden duidelijker en hebben hun plek gevonden.
Ik heb hier geleerd dat “loslaten” niet bestaat. Loslaten betekent voor mij alleen maar een weg vinden in het omgaan met de pijn die er blijkbaar nog zit. Mensen die ik niet meer zie, kunnen toch in mijn hart blijven! Die hoef ik niet los te laten of het hoe en waarom te beredeneren. Het is goed zo.
De hoogtepunten waren de kinderen die de rolstoelen konden gebruiken. Zodat ze naar school konden gaan en ondanks hun handicap daardoor toch meer kansen in het leven krijgen.
De “dove” kinderen die weer konden horen. Wat prachtig dat ik dat heb mogen meemaken.
En Richard, die helemaal opbloeide in het kinderhuis.
Ik wil zoveel mensen bedanken! Jullie lezers, die met het lezen en reageren op mijn stukjes ervoor zorgden dat ik mij blij en niet alleen voelde. Het was zo fijn dat er mensen met mij meeleefden. Dat steunde mij om door te zetten, hier te blijven en mijn eigen plan te trekken.
Alle mensen die mij hebben gesponsord, om de voorzieningen naar Uganda te verschepen.
De mensen die mij de voorzieningen en andere spullen kosteloos hebben gegeven.
Mijn ouders die mij regelmatig lekkere dingen per post stuurden, de administratie regelden en de grote stap hebben genomen om mij hier in Uganda te bezoeken.
Roland en Ron. Die spontaan naar Uganda kwamen. Roland die betere hoortoestellen voor de kinderen meenam en daarmee de kinderen nog beter liet horen! En daarmee nam hij een grote zorg bij mij weg.
Onze buurvrouw Ditta, die zes maanden lang de planten en een gedeelte van de post heeft verzorgd.
Mijn werkgever, de gemeente Langedijk, die meewerkte om mijn levenswens in vervulling te laten gaan en mij zes maanden (onbetaald) verlof gaf.
En Ineke. Doordat jij in mijn leven bent gekomen, heb ik deze, altijd gewenste stap, durven zetten!
Iedereen ontzettend bedankt!
En nu.....nu naar huis.
Reageer op dit reisverslag
Reacties op bovenstaand reisverslag
24 juli 2010
Anita,
Een goede reis terug gewenst en welkom thuis maar weer.
Dikke Groet JJ
24 juli 2010
Wat fijn Anita dat je missie is volbracht en dat je weer naar huis komt.Nu ik deze woorden schrijf krijg ik vochtige ogen. Ik zal je stukjes missen, maar misschien zullen we elkaar meer gaan zien als je weer thuis bent. Ik kom niet zoals ik had beloofd naar schiphol, je zult erg moe van de reis zijn en heb besloten samen met Maria dat ik het niet zou doen. Ik voel me er toch wel wat schuldig over, maar we dachten dat als je geland was je gauw naar huis wilde, dat het toch te vermoeiend zou zijn als er veel mensen staan die je moet begroeten. Maar met Maria maken we snel een afspraak dat we elkaar weer zullen zien .Lieverd we wensen je en goede vlucht en een veilige landing op Schiphol.Dan nog een paar weekjes en Ineke komt ook weer terug, zijn jullie weer lekker samen.Groetjes van ons toy toy.xxx
24 juli 2010
Lieve Anita dankjewel voor alles wat jij daar in Afrika gedaan hebt en vooral voor de moed die je hebt gehad om deze reis te maken in je eentje. Ik was in het begin echt een beetje bang en bezorgd over je. Maar je hebt je er fantastisch door heen geslagen en de engeltjes hebben goed op je gepast! Gelukkig, maar ik ben ook wel blij dat je weer naar Nederland komt en ik hoop dat je hier na zo een half jaar in Afrika te zijn geweest jouw draai weer kunt gaan vinden.
Maar nog even en dan is Ineke ook weer terug en dan kunnen jullie samen verder bouwen aan een mooie toekomst met allebei een stukje Afrika in de rugzak.
Heb een goede reis en alvast WELKOM THUIS!
Ga maar een heerlijk genieten van jacco en jouw lieve familie om je heen.
Liefs,
Monique
xxx
24 juli 2010
Lieve Anita
Nadat ik je stukje las heb ik alleen maar kunnen huilen. Waarom?
Opluchting? Toch angst die ik om je heb gehad maar flink heb weggestopt. Of te lezen dat "loslaten" niet bestaat en een ieder met z'n eigen pijn moet leren leven.
Je bent boven jezelf uitgestegen daar in Afrika en dat neem je je levenlang mee. Thuis is "echt" daar wij je je goed voelt.
Heel goede vlucht en tot straks op Schiphol waar ik je weer even kan voelen en zien.
Ook voor Ineke heel goede vlucht, nog even de tanden op elkaar en dan is zij ook weer terug in Nederland.
Heel veel liefs.
24 juli 2010
ANITA
Goed om te lezen hoe jij deze belangrijke periode in je leven heb ervaren met zijn hoogte en diepte momenten. Met deze ervaringen kan je in de toekomst veel voordeel hebben. INEKE veel sterke met de laatste deel van je missie en een goede vlucht. ANITA welkom thuis in Holland. LAU.
24 juli 2010
Lieve Anita, je bent een kanjer! Wij wensen je een goede reis en een behouden thuiskomst. Dank je wel dat je ons hebt willen laten delen in veel van wat je hebt beleefd, zowel 'van binnen' als 'van buiten'! Tot ziens, veel lieve groeten van Gerard en Trudy
24 juli 2010
If I had words...
24 juli 2010
Wat een prachtig stukje! We gaan je missen, je hoorde er echt bij. Ik heb veel bewondering voor wat je hier allemaal hebt gedaan! Goede reis (sorry dat ik je niet heb uitgezwaaid!) Heel veel liefs, Janna
24 juli 2010
Uganda zal nooit meer hetzelfde zijn. Goede reis.
24 juli 2010
hoi anita,
wat super dat je het allemaal zo ervaren hebt, volgens mij moet je wel ontzettend sterk terugkomen, hoewel je dat volgens mij al was. goeie reis terug, liefs uit alkmaar
25 juli 2010
Ik denk dat je nu zo'n beetje op het vliegveld bent en je elk moment kan vertrekken. Nog een nachtje in het vliegtuig en je bent weer thuis.
Hoewel, je volgens mij in Oeganda je ook aardig thuis bent gaan voelen. Hoe de mensen je daar in je hart hebben gesloten. Je eigen knusse banda, je klamboe en natuurlijk Nurcy en de kat niet te vergeten
Ik ben zo trots en dankbaar dat ik je heb leren kennen. Niet alleen voor al die lieve kinderen in Oeganda heb je enorm veel betekend, je hebt mijn leven ook al besef je je dat misschien helemaal niet, ook zo enorm verrijkt.
Aan al die mensen die dit weblog hebben gevolgd en jou vast veel langer en beter kennen dan ik:
http://www.koninklijkhuis.nl/Monarchie/Onderscheidingen.html
25 juli 2010
Hoi Anita,
Wat een topper ben je wat je allemaal voor de kinderen in Uganda hebt gedaan. Ik heb je verslagen gevolgd en ik neem m'n petje voor je af. Ik hoop dat je een goede reis naar Nederland hebt en wil je gewoon een dikke knuffel geven.
25 juli 2010
Voor alle mensen die Anita een warm hart toedragen, zie laatste regel Roland Zweers. Het kan ook via www.lintjes.nl. Deze kanjer verdient het!
28 juli 2010
Lieve Anita,
Ook ik word stil van jouw laatste verhaal.....Wat heb je dat goed weergegeven en wat ben je daarin 'groot'. Je eindigt die alinea met 'het is goed zo' en zo is het ook, maar het is vaak moeilijk om dat ook zo te voelen. Weet dat jij met deze woorden, en niet te vergeten jouw avonturen van de afgelopen 6 maanden, veel mensen hebt geraakt. (onder wie ik zelf!) Ik vind het zo ongelooflijk knap van je dat je dit avontuur bent aangegaan!
Je bent als het goed is nu weer thuis in Alkmaar. Het zal vast wennen zijn om weer in de hectiek van dit leven te stappen denk ik. (waar mensen zich om hele andere dingen druk maken....) Maar ik hoop dat je snel je draai weer zult vinden. De zin: Niet waar ik geboren ben is mijn thuis, maar waar ik mij goed voel...... vind ik zo mooi! Ik hoop dat jij je ook snel weer in Alkmaar goed voel. Zoals ik begrijp is Ineke er nog niet, maar ik weet zeker dat als zij er is dat jij op de plek zit waar JIJ je goed voelt! Ik neem snel contact met je op, maar ik zal je nu eerst maar ff laten 'landen'.
Veel liefs van mij, Brigit.
28 juli 2010
Hé lieve Anita,
Inmiddels ben je weer in nederland. Wennen zeker?
Ik kan me alleen maar aansluiten bij wat velen al hebben gezegd. Ik vind het enorm knap, dapper, liefdevol enz. wat je allemaal hebt gedaan. Voor hen daar, voor jezelf, voor velen hier en ook voor mij.
Dank en een lieve groet, Jetty
29 juli 2010
Hallo Anita,
Welkom terug in Nederland. Hopelijk voel je je hier ook weer snel "thuis", al zal het in het begin wennen zijn gezien het gigantische verschil in leefwijze hier en ginds.
Veel succes met en in de toekomst,
Groetjes en wellicht tot ziens,
Nelly en Peter
1 augustus 2010
Hi Anita,
bedankt dat jij ons deelgenoot hebt gemaakt van jouw goede werk in Uganda en alle grappige en soms ook verdrietige belevenissen. Jij hebt daar ontzettend goed werk verricht en ik hoop dat jouw project, ook al is het maar voor een klein deel, kan worden voortgezet. Mijn collega's en ik zullen je logboek missen. Voor nu wens ik jou een goede acclimatisering in Nederland toe. Als echtgenote van een militair weet ik dat je na een missie altijd enorm moet wennen aan onze moderne, verwende leefwereld. Maar met jouw nuchterheid zal dat in perspectief plaatsen geen probleem zijn.
Hartelijke groet,
Anne
21 augustus 2010
Er is er een jarig hoera, hoera!
Van harte gefeliciteerd! Ben je eindelijk weer een jaar ouder dan ik
Menu
Profiel
Huidige locatie:
Nederland,
Mukono

Groepen
Waar ik lid van ben (1):
Reisvrienden
Fotoboek
Blijf op de hoogte
Ja, ik wil direct een e-mail ontvangen na elk nieuw reisverslag!
Mijn e-mailadres:
Via je mobieltje op de hoogte blijven van elk nieuw reisverslag? Stuur een sms
START FOLLOWING ANITAAARTS ON
naar 1008.
(€ 0,55 p.o.b. max.1 per dag. Lees de voorwaarden)
Dit dagboek heeft in totaal 57016 pageviews en is onderdeel van WaarBenJij.Nu

